De Kunst van het Reizen

Czeslaw Milosz, de grote Poolse dichter van de 20ste eeuw schrijft in A Book of Luminous Things ‘since poetry is an expression of wondering at things, landscapes, people, their habits and mores, poetry and travel are allied.’ Beter kan ik het niet zeggen.

Ik heb veel reizen gemaakt door West- en Midden-Europa, door de immense, kleurrijke landschappen van de Midwest van Amerika, Arizona, New Mexico, Utah en Wyoming, maar ben bijvoorbeeld nooit in het Afrika bezuiden de Sahara geweest. Lees Kapuscinki’s boek the Shadow of the Sun en je weet je in Afrika. Lees The Rings of Saturns van W.G. Sebald en het is of je zelf door het bijna lege duinlandschap van Suffolk wandelt, terwijl de schrijver voor je het archief van de wereld opent. Lees Weerwerk van Bert Schierbeek en het intieme koren- en graslandschap van oost-Groningen herleeft. In wiens voetsporen je ook treedt, altijd ontdek je poëzie.

Of het nu de lichtspiegelende sawa’s van Java en Bali zijn, de bossen van  Sulawesi, de goudglanzende Boeddha-tempels in Thailand, de piramides en ruïnes langs de Ruta Maya in Yucatán, Guatemala of Honduras, de koraalriffen van Bunaken of Caye Caulker, de Amerikaanse regenwouden langs de kust van de Stille Oceaan, de ondoordringbare mondi met zijn (vervallen) landhuizen in de heuvels van Curacao – het zijn stuk voor stuk plaatsen en momenten van intense beleving.

Reizen is vaak de kunst van  het waarnemen, mijmeren en mediteren. Schrijven is daarvan het sluitstuk. Dat is wat je hier aantreft.